Dövlət qurumları və dövlət şirkətləri üçün xidməti nəqliyyatın GPS-monitorinqi

Dövlət şirkətinin və ya idarənin rəhbərliyi ilə söhbətə başlayanda sualların siyahısı demək olar ki, hər zaman eyni olur:

• Xidməti nəqliyyat iş vaxtından kənar vaxtda və istirahət günlərində istifadə olunurmu.
• Yol vərəqələrindəki yürüş faktiki yürüşlə üst-üstə düşürmü.
• Real olaraq nə qədər yanacaq sərf olunur və fərq nəyin hesabına silinir.
• Parkdakı maşınların nə qədəri həqiqətən lazımdır, nə qədəri isə həftələrlə işsiz dayanır.
• Təcili çıxmaq lazım gələndə qəza və ya növbətçi maşın indi haradadır.

Sonuncu sual çöldə işləyən xidmətlər üçün vacibdir: kommunal, qəza, texniki xidmətlər. Dispetçer sürücülərə bir-bir zəng etmək yerinə çağırış yerinə kimin daha yaxın olduğunu görməlidir.

Praktikada dəyişikliklər ən çox ilk aylarda hiss olunur: əməkdaşlar səfərlərin xəritədə göründüyünü bilir, rəhbərlik isə hesabatlara müntəzəm baxmağa başlayır. Hesabatları heç kim açmırsa, effekt tez itir. Sonra monitorinq mühasibat proqramı kimi adi uçot alətinə çevrilir.

Dövlət qurumunun parkı nadir hallarda eynicinsli olur. Bir reyestrdə şöbənin sedanları, səfərlər üçün mikroavtobuslar, zibil maşınları, qreyderlər və sulama maşınları ola bilər. Hər tip üçün öz avadanlığını seçirik, lakin sistemdə hər şey bir pəncərədə görünür.

• Xidməti minik maşınları — yürüş, səfərlər və iş vaxtından kənar iş uçotu olan baza trekeri. Yanacaq sensorları adətən lazım olmur: yeni maşınlarda CAN şininin məlumatı kifayət edir.
• Köhnə texnika və yük maşınları — treker və baka yanacaq səviyyəsi sensoru. Yanacağın silinməsini norma ilə deyil, faktla təsdiqləmək yalnız belə mümkündür.
• Kommunal xidmətlərin xüsusi texnikası — asma avadanlığın işi üzrə sensorlar: fırça, kürək, nasos. Yalnız maşının küçə ilə getdiyi deyil, bu zaman təmizlədiyi və ya sulama apardığı da görünür.
• Çöldə işləyən əməkdaşlar — obyektlərdə tək işləyənlər üçün həyəcan düyməsi olan şəxsi trekerlər.

Sərhədlər barədə açıq deyirik: monitorinq texnikanın harada və necə işlədiyini göstərir. O, daxili nəzarəti əvəz etmir və hansı səfərin xidməti olduğuna özü qərar vermir. Nəqliyyatın istifadə qaydalarını təşkilat müəyyən edir, sistem isə onların yoxlanmasına kömək edir.

Dövlət təşkilatı adətən sadəcə sınaqdan keçirmək imkanına malik olmur. Maşınları qoşmadan əvvəl üç qrup suala cavab vermək lazımdır və cavabları əvvəlcədən hazırlamaq daha yaxşıdır.

Təchizatçının kvalifikasiya paketi. Adətən nə tələb edirlər: həllin və onun funksiyalarının təsviri, istehsalçı sənədləri ilə birlikdə avadanlıq siyahısı, platformanın və onun operatorunun kim olduğunun təsviri, quraşdırma və zəmanətli xidmətin qaydası, texniki dəstək şərtləri, konfidensiallıq sazişi. Paketin tərkibini sifarişçi və onun satınalma qaydaları müəyyən edir, biz öz hissəmizi sizin siyahınıza uyğun hazırlayırıq.

Məlumatların yerləşdirilmə arxitekturası. Sxemi pilotdan əvvəl İT xidməti ilə birlikdə çəkmək lazımdır: treker — rabitə kanalı — platformanın serveri — istifadəçilərin iş yerləri — zərurət olduqda məlumatın idarənin sisteminə ötürülməsi. Sxemdə məlumatın harada və nə qədər saxlandığı, ona kimin girişi olduğu, bu girişin necə verildiyi və necə geri alındığı qeyd olunur. Yerləşdirməyə dair tələbləri təşkilat müəyyən edir, biz isə hansı variantların texniki cəhətdən mümkün olduğunu göstəririk.

Qəbul kriteriyaları. Onları quraşdırmadan sonra müzakirə etmək yerinə texniki tapşırıqda yazmaq daha yaxşıdır. Məsələn:

• reyestrdəki bütün maşınlar qoşulub və məlumat ötürür, ayrı-ayrı vahidlər üzrə kənarlaşmalar izah olunub;
• yürüş, yanacaq və iş vaxtından kənar iş üzrə hesabatlar razılaşdırılmış formatda formalaşır;
• giriş hüquqları bölmələrin strukturuna uyğundur, test istifadəçiləri üzərində yoxlanılıb;
• məsul əməkdaşlar təlim keçib, texniki dəstəyin əlaqə vasitəsi və müraciətlərin qaydası var.