Filiz daşıyanlara nəzarət: yükün çəkisi və peyk

Yüksək gücləndirməsi olan xarici GNSS və GSM antenalarını kabinənin damına və ya başqa açıq yerə çıxarırlar. Bu, metal korpus problemini həll edir: treker peykləri əmin şəkildə görür və ağır texnikada da əlaqəni saxlayır.

İki səviyyəli əlaqə. Maşın örtük zonasında olduğu müddətdə məlumat mobil şəbəkə üzrə gedir, Dual-SIM isə müxtəlif operatorların iki SIM-ini saxlamağa və daha yaxşı tutana keçməyə imkan verir. Hər iki şəbəkə itəndə FMC650 məlumatı peyk modemi vasitəsilə göndərir. Peyk kanalı Yerin praktiki olaraq bütün səthini əhatə edir, buna görə dispetçer maşını nə səhrada, nə dağlarda itirmir. Peyk vasitəsilə adətən yalnız ən vacibini ötürürlər — koordinatları, həyəcan siqnallarını, əsas hadisələri, çünki orada trafik daha bahadır.

Yükün çəkisi. Trekerə oxlara və ya asqıya düşən yük sensorları qoşulur. Sistem maşının yüklənmədə nə qədər götürdüyünü bilir və çəki yolda azalıbsa, bunu görür. Kimsə yükün bir hissəsini götürməyə çalışsa, operator çəki fərqi və bunun baş verdiyi yerin koordinatları ilə hadisə alacaq.

Geozonalar. Xəritədə icazə verilən marşrutlar və zonalar verilir: karxana, yol, boşaltma məntəqəsi. Maşın bu sərhədlərin içində işləməlidir. O, yana burulubsa və ya qadağan olunmuş zonaya daxil olubsa, dispetçer dərhal bildiriş alır.

Sürücü. 1-Wire üzrə iButton və ya RFID ilə identifikasiya maşını yalnız onda işləməyə buraxılmış adama işə salmağa imkan verir və hər reysi konkret adama bağlayır. Təhlükə halı üçün kabinədə həyəcan düyməsi qoyurlar: sürücü onu basır və dispetçer siqnalı dəqiq koordinatlarla görür.

Yanacaq. FMC650 yük maşınının şinindən məlumatı oxuyur: SAE J1939 üzrə FMS CAN və J1708 üzrə yanacaq məlumatları. Şinin olmadığı və ya onun məlumatına etibar etmək mümkün olmadığı yerdə yanacaq səviyyəsi sensoru qoyurlar. Səviyyə və sərf hər maşın üzrə görünür, boşaldılmalar isə ayrıca hadisələrlə qeyd olunur.

Bluetooth artı. Treker naqilsiz sensorlarla işləyir: mayaklarla, temperatur və rütubət sensorları ilə, maqnit sensorları və hərəkət sensorları ilə. Bu, məsələn kuzovun açılmasına nəzarət və ya qoşqunun izlənməsi üçün faydalı olacaq.

Bu, reysdə necə görünür. Özüboşaldan karxanada yüklənib, sensorlar 32 ton göstərib, maşın karxananın geozonasından çıxıb. Qırx kilometrdən sonra o, mobil şəbəkə zonasından çıxır və treker peykə keçir: bir neçə dəqiqədə bir nöqtə gəlir, həyəcan siqnalı yoxdur. Marşrutun ortasında maşın qrafikə görə dayanacaq olmayan yerdə 25 dəqiqə dayanır, dayanmadan sonra isə çəki bir yarım ton azalır. Dispetçer koordinatları olan hadisəni yük maşını örtük zonasına qayıtmamışdan əvvəl alır. Şəbəkə görünəndə treker yaddaşdan tam treki göndərir və dayanma nöqtəsində başqa avtomobilin dayandığı görünür. Sürücü ilə təhlil artıq faktlara görə gedir, yükün töküldüyü barədə izahatlara görə deyil.

Praktikada əvvəlcə baza sxemini qururlar: koordinatlar, geozonalar, sürücü, həyəcan düyməsi. Çəkini və yanacağı ikinci mərhələdə, sensorlar kalibrlənəndən və konkret maşının xətasının nə olduğu aydın olandan sonra qoşurlar. Əks halda ilk həftələr dispetçer yalan həyəcan siqnallarında batır.

Meydançanın müayinəsi və qəbul. Quraşdırmadan əvvəl karxanadan boşaltma məntəqəsinə qədər marşrutu keçirlər və Azercell, Bakcell ilə Nar-ın harada əlaqə saxladığını, harada Dual-SIM bəs etdiyini, harada isə peyk kanalı olmadan maşının yox olacağını qeyd edirlər. Özüboşaldanın hər modelində xarici antenalar üçün yeri çalovun zərbə zonasından kənarda seçirlər və asqının tipini təyin edirlər: hansı yük sensorunun uyğun gələcəyi ondan asılıdır. Qəbulu real texnikada edirlər: boş və yüklü maşının karxananın tərəzisində nəzarət çəkilməsini sensorların göstəriciləri ilə tutuşdururlar, yüklənmədən çıxışa və boşaltmaya qədər dövrü isə bir neçə növbə ərzində dispetçerin jurnalı ilə yoxlayırlar.

Nəticədə dispetçer bir ekranda bütün maşınların xəritəsini, onların çəkisini, yanacağını, sürücüsünü və hadisələrini görür. Növbədən sonra reyslər üzrə hesabat alır: nə qədər çıxarılıb, maşınlar harada boş dayanıb, kimin çəkisi düz gəlməyib.